startbutton

Ελληνικά Startups… Που είναι οι Ινδιάνοι?

Update στις 31/7/2013, σχεδόν 2 χρόνια μετά από το πρώτο post…

Ένα twit ήταν που ξεχύλησε το ποτήρι αυτού του ειρμού, μετά ήρθαν και οι υπόλοιποι συνειρμοί… πάμε από την αρχή λοιπόν!

Παρατηρώ εδώ και 1,5-2 χρόνια την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κίνηση από πολλούς συν-Έλληνες, την οποία και έχω βαφτίσει στα bookmarks του chrome μου “Greek Startup Movement”, μια κίνηση που έρχεται από όλες τις κατευθύνσεις και τις μεριές. Εμφανίστηκαν (και εμφανίζονται) οργανώσεις, σύλλογοι, websites, blogs, σαββατοκύριακα και ότι άλλο σύγχρονο με κύριο θέμα την επιχειρηματικότητα και το επιχειρείν.

Αν δει κάποιος την παγκόσμια εικόνα χρησιμοποιόντας εργαλεία όπως το google trends, μπορεί να διαπιστώσει ότι τα startups, τουλάχιστον ως ένας όρος αναζήτησης, από το 2011 και μετά είναι μάλλον σε αύξουσα πορεία.

 

Στην Ελλάδα η εικόνα είναι δραματικά διαφορετική… Το startup αναζητείται ξαφνικά και έντονα στο τέλος του 2010, με αύξουσα πορεία μέχρι σήμερα. Όπως βλέπετε πάλι στην Ελλάδα κινούμαστε δυαδικά, άσπρο ή μαύρο.



Το πως κάποιος μπορεί να μεταφράσει τα παραπάνω είναι δικό του θέμα, σίγουρα όμως η “έκρηξη” από sites & social media που ενεργοποίηθηκαν γύρω από το επιχειρείν και τα startups στην Ελλάδα το δεύτερο εξάμηνο του 2010 μπορεί να δώσει μία εξήγηση. Τώρα γιατί τόσα ξεκίνησαν τότε, θα μπορούσε επίσης να εξηγηθεί, δεν με απασχολεί. Αυτό που είναι σημαντικό να καταλάβουμε είναι ότι η ξαφνική μεταστροφή από το βόλεμα προς το επιχειρείν δεν είναι φυσική, είναι βεβιασμένη.

τι είναι φυσική ροπή στο επιχειρείν…

Πρώτος συνειρμός,  Σεπτέμβρης 1997, ταξίδι στο San Jose και καθώς είχαμε πιάσει με το αυτοκίνητο τον 101 για να πάμε στο κέντρο ακούγαμε ραδιόφωνο. Ήταν πρωί και ο παρουσιαστής είχε καλεσμένο έναν τύπο, που το όνομα του στα Ελληνικά αυτιά μου ακούστηκε παράδοξο …Sergey …ρώσος στο Silicon Valley? Που να φανταστώ ότι άκουγα ζωντανά τον Sergey Brin, έναν από τους ιδρυτές της Google να μιλά για τη νέα μηχανή αναζήτησης που έβγαζε εκπληκτικά γρήγορα αποτελέσματα…

Δεύτερος συνειρμός, στο San Jose είχαμε πάει 2 συνεχόμενα χρόνια με τον Alex και συμμετείχαμε στο Embedded Systems Conference. Είχα εντυπωσιαστεί από διάφορα, όπως ότι τα γραφεία είχαν φώς στις 10 το βράδυ, ότι οι εταιρείες – μεγαθήρια ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη …και από το γεγονός ότι τα τηλεοπτικά κανάλια έδειχναν συνέχεια σειρές όπως το Star Trek!

Τρίτος (και τελευταίος) συνειρμός, άρθρο που μιλά για placebo …κουμπιά! Καταλήγει στο ότι:

Your brain doesn’t like randomness, and so it tries to connect a cause to every effect; when it can’t, you make one up.

Πάμε πάλι λοιπόν… στο Silicon Valley, η καινοτομία, η φαντασία και η σκληρή δουλειά ήταν (το 1997) η καθημερινότητα… όλων! Είμαι σίγουρος ότι είναι ακόμα έτσι

…και το κουμπί?

Μα είναι προφανές! Το γεγονός ότι είχαμε ελάχιστη καινοτομία, φαντασία και επιχειρείν στην Ελλάδα απαίτησε να φτιάξουμε ένα κουμπί.

Ένα κουμπί το οποίο πατάμε, πατάμε και ξαναπατάμε και πιστεύουμε ότι κάποια στιγμή θα αρχίσουμε να επιχειρούμε, να δημιουργούμε επιτυχημένα startups, να δημιουργούμε υπεραξία… Δεν θα πω ποιοί φτιάξανε το κουμπί και ούτε γιατί είναι πράσινο…

Το αστείο είναι ότι τέτοια κουμπιά φτιάξανε και άλλοι…


Το παραπάνω δείχνει το startup trend στην Ισπανία, μίας χώρας με πληθυσμό 4,5 φορές τον πληθυσμό μας, με την Ισπανική γλώσσα να μιλιέται από σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους (και πολλούς στο silicon valley…), με εγκατεστημένη βαριά βιομηχανία (2η παγκόσμια στον τουρισμό, 1η παγκόσμια σε ηλιακή ενέργεια, 2η παγκόσμια με δίκτυο τρένων υψηλής ταχύτητας) και με φυσικό πλούτο ενδεχομένως εφάμιλλο του δικού μας.

Σχεδόν τρία χρόνια μετά από το Ισπανικό Step Trend, καποιοι αναρωτήθηκαν why there are not more Spanish Startups?” και γνώριμες αιτίες δόθηκαν σαν εξήγηση:

  • Spain is missing a state of mind…
  • Society in Spain is extremely conservative and very risk averse…
  • To succeed in Spain as an entrepreneur is extremely difficult…

Δεν θα πω τι έγινε και τι κάνανε και αν πέτυχαν κλπ. Ούτε θα αναρωτηθώ πως είναι δυνατόν να σταθούμε δίπλα στους Ισπανούς. Για τη δική μας περίπτωση θα αναφέρω λίγα ακόμα σημερινά στοιχεία:

Θα συμφωνήσετε (ξανά) στο ότι οι αριθμοί είναι μάλλον απογοητευτικοί, ακόμα και άν όλοι οι χρήστες / likes είναι διαφορετικοί μεταξύ τους, ακόμα και άν όλοι τους είναι εν δυνάμει επιχειρηματίες και όχι του οικοσυστήματος. Αποτελούν μια μικρή μειονότητα μπροστά στις εκατοντάδες χιλιάδες τωρινών και μελλοντικών ανέργων.

Και ξαναπατάμε το κουμπί, κάνοντας νέο τύπο επιχείρησης… ΙΚΕ! και λέμε δεν γίνεται, κάποια στιγμή θα ξεκινήσει…

Ξεχνάμε ίσως το ποιό σημαντικό…

Χρειάζονται άνθρωποι που θα επιχειρήσουν. Άνθρωποι που καταλαβαίνουν για ποιό λόγο επιχειρούν, που καταλαβαίνουν το τι σημαίνει υπεραξία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Άνθρωποι που θα θελήσουν να προσπαθήσουν στην Ελλάδα, έστω με κίνδυνο να χαρακτηριστούν από τα ΜΜΕ ως απατεώνες, άνθρωποι που θα πληρώσουν σαν έμποροι και τον ΟΑΕΕ (έστω και αν είναι ασφαλισμένοι σε άλλα ταμεία), άνθρωποι που θα προκαταβάλλουν φόρο στα μελλοντικά κέρδη (?) της επιχείρησης τους!

Με ποιό τρόπο λοιπόν θα βρεθούν αυτοί οι άνθρωποι? Μήπως είναι κρυμμένοι και δεν τους βλέπουμε? Μήπως είσαι εσύ που διαβάζεις αυτό το άρθρο?

Ευτυχώς, πλέον έχουν αρχίσει και λειτουργούν αρκετά σημεία τύπου coworking, που μπορούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να βοηθήσουν τον κάθε υποψιασμένο προς το επιχειρείν, να μπει μέσα στο κλίμα και στο πνεύμα (κάποια στοιχεία των παρακάτω συνδέσμων μπορεί να είναι λανθασμένα).

Παράλληλα, έχουν δραστηριοποιηθεί και αρκετά ενδιαφέροντα business accelerators / incubators, μέσα στα οποία επιχειρηματικές ομάδες μπορούν να οριμάσουν μια επιχειρηματική ιδέα σε μια εταιρεία:

Είναι σημαντικό ότι πριν από λίγους μήνες, ανακοινώθηκε και η χρηματοδότηση μέσω Ευρωπαϊκών πόρων, 3 Venture Capital funds τα οποία θα επενδύσουν σε startups και σε επίπεδο seed:

Τελειώνουν λοιπόν οι δικαιολογίες αγαπητοί…

Οι υποδομές δειλά-δειλα έχουν στηθεί, σίγουρα θα χρειαστούν και άλλες. Εξακολουθούμε όμως να μην έχουμε αρκετούς ανθρώπους που θα επιχειρήσουν, που θα λειτουργήσουν τα startups! Δεν νομίζετε ότι είναι λοιπόν ώρα να ανοίξει η καθημερινή agenda και να μπουν ενεργά οι δημοσιογράφοι και τα μέσα για να αναδείξουν τα καλά παραδείγματα και έτσι να εμπνεύσουν τους σαστισμένους από την κρίση νέους?

Επαναλαμβάνω ότι χρειάζονται στρατιώτες για να κερδιθεί ένας πόλεμος. Χρειάζονται Ινδιάνοι για να υπάρξουν και Αρχηγοί. Δυστυχώς όμως, ακόμα στην περίπτωση μας εξακολουθεί να ισχύει το:

too many chiefs and too little indians!

8 thoughts on “Ελληνικά Startups… Που είναι οι Ινδιάνοι?

  1. http://www.endeavor.org.gr/en/Report

    With some but not enough high impact entrepreneurs that need support, with many supporting institutions and events, often addressing and recycling the same limited audience, but not always providing the proper assistance or covering the full range of sectors, maturity stages or entrepreneur types.

    Μια ενδιαφέρουσα μελέτη από την Endevor, και αυτοί νομίζω ότι ξεκίνησαν να ψάχνουν για ινδιάνους…

  2. Θα συνεχίσω λίγο ακόμα. Στο τελευταίο OpenCoffee είχα πει ότι οι ελληνικές εταιρίες εξωστρεφείς ή μη δεν κάνουν τίποτα για να προσεγγίσουν ταλέντο. Εδώ στο Valley όλοι διοργανώνουν meetups, hackathons δίνουν seed money προκειμένου να πείσουν τους devs ότι οι εταιρίες αυτές είναι το καλύτερο μέρος να δουλεύουν.

    Εδώ πόσες φορές το είδαμε; Πώς ο dev θα δει ότι υπάρχουν εταιρίες που αξίζει να δουλεύει (ή θα εμπνευστεί να κάνει τη δικιά του). Οταν θα υπάρξει ανταγωνισμός μεταξύ εταιρίων για τάλεντο αλλά και ανταγωνισμός μεταξύ του ταλέντο για να ξεχωρίσει τότε θα γίνουν πράγματα.

    Αν συναντιόμαστε μια φορά στο OpenCoffee και μιλάμε φιλοσοφικά ή απλά twitάρουμε δεν κάνουμε τίποτα. Η πρέπει να γίνουμε doers (community organisers, hackers, investors) ή ας σταματήσουμε να λιβανίζουμε περί startups και “οικοσυστήματος”.

    1. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι τα startups πρέπει να στοχεύουν να βγάλουν χρήματα μέσα από μία ιδέα. Για να μπορέσει να γίνει αυτό, πρέπει να υπάρχει ο αγοραστής που θα αγοράσει την ιδέα (είτε άλλος του οικοσυστήματος, είτε ο τελικός καταναλωτής).

      Η διαχρονική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας είναι ότι οι τοπικές βιομηχανίες (όσες υπάρχουν…) θα αγοράσουν δύσκολα από Ελληνική εταιρεία, το ίδιο ισχύει και για τον καταναλωτή. Ή θα είσαι κολλητός (φίλος, κουμπάρος, συγγενής…) ή θα είσαι εμπορικός αντιπρόσωπος ξένων για να πουλήσεις… Η νοοτροπία έλλειψης εμπιστοσύνης έχει στειρώσει την Ελληνική επιχειρηματικότητα από το να δημιουργεί πρωτογενή υπεραξία. Μένει συνήθως στην εμπορία και στην καλύτερη περίπτωση στο VAR.

      Είναι τρομακτικά δύσκολο να ξεπεράσει ο καθένας μας το barrier αυτό… δεν είναι θέμα ταλέντου ή προσόντων. Είναι θέμα των Ελλήνων buyers… Τσέκαρε το στην Αμερική, πόσο προτιμά ένας Αμερικάνος να αγοράσει Αμερικάνικο προϊόν από ένα π.χ. Ευρωπαϊκό (εκτός αν είναι Γερμανικό αυτοκίνητο…). Για αυτό το λόγο δημιουργούνται τα οικοσυστήματα, αγοράζει ο ένας από τον άλλον. Τρέφεται η μία επιχείρηση από την άλλη…

      its a buyer’s market…

    2. Bullshitting takes only talking, doing needs money… so bullshitting is everywhere in Greece…

      Δεν είμαστε όλοι software developers… κάνουμε και άλλα πράγματα που πουλάνε μόνο έξω… απλά δεν υπάρχει φράγκο για να κάνουμε καλύτερα και μεγαλύτερα πράγματα… οτι μπορούμε με 10-20 χιλιάρικα… μετά τέλος… δες αυτό… κόλλησα γιατί δεν είχα 15 χιλιάρικα να φτιάξω στοκ για να παραδίδω σε μια εβδομάδα… το παράτησα… με πελάτες να μου στέλνουν emails… και εγώ να τους λέω πληρώστε in advance και delivery σε 10 εβδομάδες… http://bit.ly/vVxOm9

      Όταν φτάσουμε και έχουμε καινοτομία, δλδ τα κάνουμε όλα σωστά… μετά ανακαλύπτουμε πως δεν έχουμε φράγκο να πάμε παρακάτω και πως ποτέ δεν υπήρχε περίπτωση να βρούμε χρηματοδότηση από οπουδήποτε… με ότι θες πατέντες, πελάτες… ότι θες… και μπλα μπλα μπλα…

      Για όλους εσάς που ίσως να μην έχετε κάνει αυτόν τον κύκλο δυο τρεις φορές όπως εγώ μπορεί να σας φαίνεται τρελό… εγώ που είχα τα κριτήρια του young high growth company δυο τρεις φορές στην ζωή μου ξέρω τι σας λέω,,,

  3. Ε καλα τωρα ασχολουμαι με startup στην Ελλαδα σημαινει εχω twitter και διαβαζω techcrunch.
    Doers, role models δεν υπαρχουν αλλα και λιγοι που υπαρχουν μας λειπει ουσιαστικο networking.
    Οι καλοι προγραμματιστες μας ειτε δεν εχουν starup mentality η εχουν φυγει εξω και μας εχουν μεινει οι social media experts και bloggers 🙂
    Τα νομικα κλπ εμποδια τα ξερουμε, γενικα δεν ειμαστε καθολου εξωστρεφεις γιατι τα μισα sites… Ε startups εστιαζουν στην ελλαδα και συνηθως ειναι κατι χαζοsocial, μπαλα η ειδησεις… Θελει δουλεια ακομα αλλα κυριως θελει ουσιαστικο networking… Και λιγο κεφαλαιο 🙂

  4. Αααα και κάτι ακόμα υπολογίστε πως τα 3/4 θα αποτύχουν… Δηλαδή περίπου 450 νέες επιχειρήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη… Και η ανεργία των νέων καλά κρατεί… Funding as is hobby for the Rich…

  5. Για να κάνετε μια εικόνα του πόσα startups χρηματοδοτήθηκαν στην Ευρώπη των 27 και των 500εκ ανθρώπων δείτε εδώ το νούμερο σελίδα 5 στον πινάκα με tag
    “Number of deals done” : http://bit.ly/qzRSAE

    Περίπου 1900 σε ολόκληρη την Ευρώπη…!!! Έτσι για να ξέρουμε τι συμβαίνει…

Comments are closed.